18 października 2013
Filmik z obrotowego mocowania na kask 360°
W wolnej chwili udało się zmontować krótki filmik z niedawno zrobionego obrotowego mocowania na kask (rotor helmet mount 360°). Miłego oglądania :)
5 października 2013
Jak zrobić obrotowy uchwyt 360 stopni do kasku (rotors do GoPro Hero 3)
Pokaże Wam jak w prosty i tani sposób można zrobić bardzo ciekawe obrotowe mocowanie (360 stopni) kamerki GoPro na kask. Zaczynamy od przygotowania potrzebnych materiałów:
- kask np. na rower, na motor... jeżeli ktoś go nie mam można kupić używany za grosze jak to było w moim przypadku.
- obrotowa nóżka np. od fotela
- śruba z nakrętką i podkładkami oraz wkręty z podkładkami
- śruba (jako obciążnik) oraz kawałek blaszki
- aluminiowa rurka o długości 114 cm (najlepiej przedział 60 - 120 cm)
W kolejnym etapie nawiercamy aluminiową rurkę w połowie długości czyli w moim przypadku 57 cm.
Dalej zabieramy się do przygotowania obrotowej nóżki do której później przymocowana zostanie rurka. Blaszkę mocujemy do nóżki przy pomocy wkrętów z podkładkami (warto wcześniej trochę nawiercić kółka w obrotowej nóżce). Mocujemy tak jak widać na zdjęciu. Chyba że mamy inny rodzaj nóżki wtedy trzeba inaczej to rozwiązać.
Następnie mocujemy rurkę do blaszki i skręcamy całość.
Teraz całość mocujemy z kaskiem, ja przymocowałem wkrętami.
Gdy mamy już to zrobione z jednej strony rurki mocujemy kamerkę, a z drugiej dokładamy obciążniki (np. dużą śrubę). Wszystko robimy tak aby aluminiowa rurka znalazła się w równowadze (o jednej i drugiej stronie musi być takie samo obciążenie). Obciążnik można przykleić taśmą.
Dodatkowo można zrobić ruchome małe obciążniki (zwinięty kabel) tak, aby dokładnie wszystko wyważyć.
Musimy pamiętać aby dokładnie ustawić kamerkę tak, aby nie było widać zbędnego mocowania kamerki oraz tak, aby nasz kask znalazł się na środku kadru.
Oto końcowy efekt zamocowania :)
Wkrótce dodam jakiś filmik z wykorzystaniem tego mocowania. Tymczasem miłej zabawy w tworzeniu :)
- kask np. na rower, na motor... jeżeli ktoś go nie mam można kupić używany za grosze jak to było w moim przypadku.
- obrotowa nóżka np. od fotela
- śruba z nakrętką i podkładkami oraz wkręty z podkładkami
- śruba (jako obciążnik) oraz kawałek blaszki
- aluminiowa rurka o długości 114 cm (najlepiej przedział 60 - 120 cm)
W kolejnym etapie nawiercamy aluminiową rurkę w połowie długości czyli w moim przypadku 57 cm.
Dalej zabieramy się do przygotowania obrotowej nóżki do której później przymocowana zostanie rurka. Blaszkę mocujemy do nóżki przy pomocy wkrętów z podkładkami (warto wcześniej trochę nawiercić kółka w obrotowej nóżce). Mocujemy tak jak widać na zdjęciu. Chyba że mamy inny rodzaj nóżki wtedy trzeba inaczej to rozwiązać.
Następnie mocujemy rurkę do blaszki i skręcamy całość.
Teraz całość mocujemy z kaskiem, ja przymocowałem wkrętami.
Gdy mamy już to zrobione z jednej strony rurki mocujemy kamerkę, a z drugiej dokładamy obciążniki (np. dużą śrubę). Wszystko robimy tak aby aluminiowa rurka znalazła się w równowadze (o jednej i drugiej stronie musi być takie samo obciążenie). Obciążnik można przykleić taśmą.
Dodatkowo można zrobić ruchome małe obciążniki (zwinięty kabel) tak, aby dokładnie wszystko wyważyć.
Musimy pamiętać aby dokładnie ustawić kamerkę tak, aby nie było widać zbędnego mocowania kamerki oraz tak, aby nasz kask znalazł się na środku kadru.
Oto końcowy efekt zamocowania :)
Wkrótce dodam jakiś filmik z wykorzystaniem tego mocowania. Tymczasem miłej zabawy w tworzeniu :)
1 października 2013
Jazda na rowerze
Poniżej prezentuje krótki filmik z rowerowych wojaży :) Nakręcany GoPro Hero 3 Black Edition głównie w rozdzielczości 1080 (60 fps) oraz trochę 720 (120 fps). W filmie pojawiło się obrotowe mocowanie na kask tzw rotors, którego wkrótce pokaże jak można w tani i prosty sposób wykonać.
22 sierpnia 2013
Jak zrobić steadicam (stabilizator obrazu) do GoPro
Pokażę wam jeden z wielu sposobów jakie istnieją na zrobienie w domowych warunkach steadicam-a. Zaczynamy od skompletowania potrzebnych nam materiałów czyli:
(Podane tutaj numery odnoszą się do oznaczeń na zdjęciach)
1. Łożysko kulkowe 10x26x8
2. Przegub Cardana 1/4 cala
3. Płaskownik, szer. 25mm, gr. 4mm, dł. 680mm
4. Dodatkowy obciążnik (ruchomy) - magnes
5a. Śrubki
5b. Nakrętki
5c. Podkładki
6. Kawałek pręta dł. 25mm, śr. 10mm
7a. Blaszka 45x55mm
7b. Blaszka 60x25mm
8. Osłona na rurkę (pianka)
9. Reduktor miedziany z 26 na 22mm
10. Reduktor miedziany z 21 na 15mm
11. Rurka miedziana dł. 12mm, śr. 15mm
12. Szybkozłączka GoPro
Koszt wykonania steadicam-u powinien wynieść kilkanaście złotych
Kilka zdjęć przedstawiających potrzebne materiały
Zaczynamy od wygięcia płaskownika (3) w odpowiedni kształt jak widać na zdjęciu powyżej. Nawiercamy płaskownik pod śrubki (5a) z nakrętkami (5b) i podkładkami (5c). Następnie wiercimy mały otwór w miejscu w którym widać na zdjęciu poniżej.
Nawiercony otwór pilnikiem do metalu nadaję kształt kwadratu tak aby zmieściła się końcówka przeguba Cardana (2). Gdy to mamy można dokleić w moim przypadku zespawałem dwie blaszki (7a) i (7b) gdzie na końcu umieszczę szybko złączkę GoPro (12)
Teraz zabieramy się za przygotowanie rączki.
Najpierw przygotowuję kawałek pręta (6) pilnikiem nadaję kształt kwadratu jak widać na zdjęciu poniżej, tak aby połączyć ją z przegubem Cardana (2)
Teraz końcówkę zaznaczoną kolorem niebieskim wkładam w łożysko, jeżeli nie pasuję to można trochę dopasować pilnikiem (tak aby wszystko ciasno wchodziło, ale dla bezpieczeństwa można jeszcze użyć kleju).
Teraz łączę ze sobą miedziane reduktory (10) i (9) oraz miedzianą rurkę (11) wszystko lutuję ze sobą jak widać na zdjęciu.
Przygotowaną rączkę łączę z łożyskiem na wcisk. Łożysko wkładam do reduktora miedzianego (9) (jeżeli istnieję potrzeba to szlifuję papierem ściernym miedziany reduktor po wewnętrznej średnicy, tak aby wszystko ciasno wchodziło) Dla bezpieczeństwa warto jeszcze użyć kleju (kropelki). Następnie rączkę łączę z przegubem Cardana który z kolei łączę z otworem wcześniej przygotowanym w płaskowniku (3).
Całość maluję, przyklejam szybko złączkę GoPro (12) i odpowiedni wyważam cały steadicam dodając w odpowiedniej ilości śrubki (5a) z nakrętkami (5b) i podkładami (5c). Dodatkowo można użyć magnesu (4) którego można dowolnie rozmieścić według potrzeby tak aby wszystko dokładanie było wyważone.
Trochę pracy i gotowe. Kilka zdjęć steadicamu-u poniżej
Film pokazujący różnicę w użyciu steadicam-u i bez niego
(Podane tutaj numery odnoszą się do oznaczeń na zdjęciach)
1. Łożysko kulkowe 10x26x8
2. Przegub Cardana 1/4 cala
3. Płaskownik, szer. 25mm, gr. 4mm, dł. 680mm
4. Dodatkowy obciążnik (ruchomy) - magnes
5a. Śrubki
5b. Nakrętki
5c. Podkładki
6. Kawałek pręta dł. 25mm, śr. 10mm
7a. Blaszka 45x55mm
7b. Blaszka 60x25mm
8. Osłona na rurkę (pianka)
9. Reduktor miedziany z 26 na 22mm
10. Reduktor miedziany z 21 na 15mm
11. Rurka miedziana dł. 12mm, śr. 15mm
12. Szybkozłączka GoPro
Koszt wykonania steadicam-u powinien wynieść kilkanaście złotych
Kilka zdjęć przedstawiających potrzebne materiały
Zaczynamy od wygięcia płaskownika (3) w odpowiedni kształt jak widać na zdjęciu powyżej. Nawiercamy płaskownik pod śrubki (5a) z nakrętkami (5b) i podkładkami (5c). Następnie wiercimy mały otwór w miejscu w którym widać na zdjęciu poniżej.
Nawiercony otwór pilnikiem do metalu nadaję kształt kwadratu tak aby zmieściła się końcówka przeguba Cardana (2). Gdy to mamy można dokleić w moim przypadku zespawałem dwie blaszki (7a) i (7b) gdzie na końcu umieszczę szybko złączkę GoPro (12)
Teraz zabieramy się za przygotowanie rączki.
Najpierw przygotowuję kawałek pręta (6) pilnikiem nadaję kształt kwadratu jak widać na zdjęciu poniżej, tak aby połączyć ją z przegubem Cardana (2)
Teraz końcówkę zaznaczoną kolorem niebieskim wkładam w łożysko, jeżeli nie pasuję to można trochę dopasować pilnikiem (tak aby wszystko ciasno wchodziło, ale dla bezpieczeństwa można jeszcze użyć kleju).
Teraz łączę ze sobą miedziane reduktory (10) i (9) oraz miedzianą rurkę (11) wszystko lutuję ze sobą jak widać na zdjęciu.
Przygotowaną rączkę łączę z łożyskiem na wcisk. Łożysko wkładam do reduktora miedzianego (9) (jeżeli istnieję potrzeba to szlifuję papierem ściernym miedziany reduktor po wewnętrznej średnicy, tak aby wszystko ciasno wchodziło) Dla bezpieczeństwa warto jeszcze użyć kleju (kropelki). Następnie rączkę łączę z przegubem Cardana który z kolei łączę z otworem wcześniej przygotowanym w płaskowniku (3).
Całość maluję, przyklejam szybko złączkę GoPro (12) i odpowiedni wyważam cały steadicam dodając w odpowiedniej ilości śrubki (5a) z nakrętkami (5b) i podkładami (5c). Dodatkowo można użyć magnesu (4) którego można dowolnie rozmieścić według potrzeby tak aby wszystko dokładanie było wyważone.
Trochę pracy i gotowe. Kilka zdjęć steadicamu-u poniżej
Film pokazujący różnicę w użyciu steadicam-u i bez niego
25 maja 2013
Jazda na rowerze ;)
Nie ma to jak sobie trochę polatać ;)
Cały film kręcony kamerką GoPro Hero 3 przy użyciu mocowania tzw. GoPro Roll Bar Mount (zestaw z Allegro) oraz kilka razy było użyte mocowanie na tzw. rzep na brzuch.
Zapraszam do oglądania ;)
Cały film kręcony kamerką GoPro Hero 3 przy użyciu mocowania tzw. GoPro Roll Bar Mount (zestaw z Allegro) oraz kilka razy było użyte mocowanie na tzw. rzep na brzuch.
Zapraszam do oglądania ;)
Ćwiczenia ratownicze - triaż
Ćwiczenia ratownicze tzw. triaż na terenie Wągrowieckiej masarni w wykonaniu harcerzy - 18.05.2013
GoPro Hero 3, kręcone głównie przy użyciu steadicam (stabilizacja obrazu) własnej roboty. Jest to mój jeden z pierwszych filmików kręconych właśnie przy użyciu tej stabilizacji, więc jeszcze w 100% tego nie opanowałem.
Triaż (Triage) (fr. triage -- segregowanie, sortowanie) - procedura medyczna stosowana w medycynie ratunkowej, umożliwiająca służbom medycznym segregację rannych w wypadku masowym w zależności od stopnia obrażeń oraz rokowania.
W systemie START (ang. Simple Triage And Rapid Treatment) wyróżnia się cztery kategorie poszkodowanych, którym odpowiadają cztery kolory opasek lub plakietek przyznawane na miejscu zdarzenia, w zależności od stanu ich zdrowia i poniesionych obrażeń. Podział na określone grupy wygląda następująco:
- czarny (poniżej 4 pkt. SCU) - brak oddechu i tętna,
- czerwony - transportować w pierwszej kolejności.
- żółty - transportować w drugiej kolejności,
- zielony - transportować jako ostatni.
System segregacji medycznej START ma za zadanie umożliwić przeżycie jak największej liczbie osób z grona poszkodowanych. W przypadku wypadków masowych najgorszą rzeczą jest zabranie pierwszej rannej napotkanej osoby do szpitala, ponieważ może ona być ranna w takim stopniu, że nie przeżyje 24 godzin lub, wprost przeciwnie, może poradzić sobie bez specjalistycznej opieki medycznej, której z kolei mogą wymagać inne ranne osoby.
W Polsce standardy postępowania w zdarzeniach masowych i prowadzenia segregacji ma jedynie Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy, który stosuje zmodyfikowaną wersję systemu START. W przypadku, gdy segregację pierwotną prowadzą osoby nie będące lekarzami, osoby bez tętna i oddechu otrzymują kolor żółty, a decyzja ta jest weryfikowana w segregacji wtórnej przez personel stricte medyczny pod nadzorem lekarzy.
GoPro Hero 3, kręcone głównie przy użyciu steadicam (stabilizacja obrazu) własnej roboty. Jest to mój jeden z pierwszych filmików kręconych właśnie przy użyciu tej stabilizacji, więc jeszcze w 100% tego nie opanowałem.
Triaż (Triage) (fr. triage -- segregowanie, sortowanie) - procedura medyczna stosowana w medycynie ratunkowej, umożliwiająca służbom medycznym segregację rannych w wypadku masowym w zależności od stopnia obrażeń oraz rokowania.
W systemie START (ang. Simple Triage And Rapid Treatment) wyróżnia się cztery kategorie poszkodowanych, którym odpowiadają cztery kolory opasek lub plakietek przyznawane na miejscu zdarzenia, w zależności od stanu ich zdrowia i poniesionych obrażeń. Podział na określone grupy wygląda następująco:
- czarny (poniżej 4 pkt. SCU) - brak oddechu i tętna,
- czerwony - transportować w pierwszej kolejności.
- żółty - transportować w drugiej kolejności,
- zielony - transportować jako ostatni.
System segregacji medycznej START ma za zadanie umożliwić przeżycie jak największej liczbie osób z grona poszkodowanych. W przypadku wypadków masowych najgorszą rzeczą jest zabranie pierwszej rannej napotkanej osoby do szpitala, ponieważ może ona być ranna w takim stopniu, że nie przeżyje 24 godzin lub, wprost przeciwnie, może poradzić sobie bez specjalistycznej opieki medycznej, której z kolei mogą wymagać inne ranne osoby.
W Polsce standardy postępowania w zdarzeniach masowych i prowadzenia segregacji ma jedynie Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy, który stosuje zmodyfikowaną wersję systemu START. W przypadku, gdy segregację pierwotną prowadzą osoby nie będące lekarzami, osoby bez tętna i oddechu otrzymują kolor żółty, a decyzja ta jest weryfikowana w segregacji wtórnej przez personel stricte medyczny pod nadzorem lekarzy.
2 maja 2013
Majówka ;)
Majówkowy koncert zespołu Enej w Wągrowcu. Oczywiście w akcji kamerka GoPro + stabilizacja programowa i poniżej dwa klipy z koncertu :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)
























